En toen de nieuwe dienstregeling eenmaal van start ging: chaos, rituitval, vertraging, chauffeurs die hun bus onvoldoende hebben leren kennen, chauffeurs die de weg niet wisten, meerdere chauffeurs die op dezelfde bus waren ingepland, bussen waarop geen chauffeur was ingepland…
De concessies zijn verleend op basis van beloften. Beloften die gemaakt zijn door vervoerders, waarvan je mag hopen dat ze wisten waar ze aan begonnen. Die beloften worden nu niet waargemaakt.
De vraag die nu voorligt: hoe zorgen wij dat de vervoerders doen wat ze beloofden? Want met name TransDev heeft wat goed te maken, naar ons, maar vooral naar de reizigers die zij in de kou hebben laten staan.
En de vraag voor de toekomst: willen wij dit nog een keer? Vorig jaar hebben we de deur naar inbesteden, in plaats van aanbesteden, op een kier gezet. Gaan wij die deur verder openen, en zelfs door die deur? Wat ons betreft wel. En de ervaringen met deze aanbesteding hebben mij in die overtuiging gesterkt. En als u het niet van mij wilt aannemen, luister dan naar de professionals. Vorige week stond er in de NRC een zeer lezenswaardig interview met Jaap Bierman, algemeen directeur van de HTM. Hierin zei hij ondermeer: “Die ideologie van marktwerking en concurrentie leidde af van de kerntaak. Er was onrust, gebrek aan focus, niemand wist waar het met het bedrijf naartoe ging.”
Laten wij van zijn voorbeeld leren. Vermarkting eruit; focus erin.