Die routeplanners klopten allebei niet, zo bleek al gauw. Op weg naar de door mij bedoelde rit zag ik lijn 1 te vroeg (of veel te laat) in de verte langsrijden. Aangekomen bij de halte bleek de volgende rit vervallen. De eerstvolgende bus zou 22 minuten op zich laten wachten. Niet getreurd, doorlopen naar de ’t Goylaan dan maar voor lijn 47. Ook die kwam in de verte voorbij en bij de halte bleken de twee volgende ritten vervallen.

Goede raad was duur, want mijn afspraak met de gemeente kwam in de knel. Doorlopen naar het Smaragdplein dan maar voor lijn 8. Daar aangekomen zag ik op het bord dat de bus over 9 minuten zou komen. Gelukkig was ik ruim op tijd vertrokken. Met enig geluk zou ik nog net op tijd bij het Stadskantoor aankomen. Ongeveer één minuut voordat de bus moest komen veranderde de informatie. Rit vervallen…volgende bus over 14 minuten.

Omdat de artroseknietjes lang staan niet dulden doorgelopen naar de halte Briljantlaan en intussen bellen met de afdeling Burgerzaken. Die toonde zich coulant: er werd mij enige speling toegestaan. Hulde! Warempel verscheen – iets te laat – inderdaad iets geels aan de einder en kwam ik net op tijd op mijn verlengde afspraak.

Wie heen gaat moet ook terug. Op Utrecht Centraal stond aangekondigd dat lijn 1 over 7 minuten zou vertrekken vanaf de halte D4, de halte van lijn 1 naar Overvecht. Wie met Transdev reist weet inmiddels dat je vooral zelf moet blijven nadenken en daarom ging ik richting D5, waar lijn 1 richting Hoograven stond aangekondigd over 7 minuten. Die verstreken, maar op het bord verscheen de tekst dat de bus alsnog zou komen, 2 minuten later. Niet dus: de rit werd van het bord gehaald. Wat wel verscheen was een lijn 8 naar Lunetten. Dan die maar doen en het laatste stuk lopen, ook al vonden de artroseknietjes daar inmiddels wel wat van. Oh ja, de vorige twee ritten van lijn 8 waren vervallen, dus was het sardientjeswerk in de gelede bus.

In die bus liftte een chauffeur mee die zijn dienst erop had zitten. De twee mannen begonnen een gezamenlijke litanie over de wantoestanden bij het busbedrijf. Of het genoemde duizelingwekkende ziekteverzuim van 44% daadwerkelijk klopt weet ik niet, maar die middag sloot ik het ook niet meteen uit. Ook hadden ze het over de boosheid onder de reizigers en chauffeurs die ze dagelijks meemaken. Triest!

In Provinciale Staten is vorige week uitgebreid gesproken over ramp waarop de nieuwe aanbesteding van het OV is uitgedraaid en die nog lang niet voorbij is. Volgende week weer twee keer naar het Stadskantoor, maar of ik dat met de bus doe…?